#1 Don’t Clone.

We hebben allemaal de neiging mensen op te zoeken die een beetje op ons lijken. Gewoon, omdat we ons prettig bij hen voelen. Het voelt vertrouwd. Bovendien zoeken we goede collega’s, met prettige eigenschappen. Een beetje zoals onszelf dus. Deze strategie zal tot weinig diversiteit leiden.

De eerste regel om tot een inclusieve cultuur te komen is dus: durf jezelf niet te klonen. Neem je (onbewuste) beelden van ‘een goede manager / docent / onderzoeker / etc.’ onder de loep. In hoeverre zit er in deze beelden een voorkeur verstopt voor een gender, etniciteit, een bepaald karakter (etc.)? Wanneer de (impliciete) beschrijving van ‘een goede manager’ op het lijf is geschreven van een ‘witte man van 40, liefst uit de randstad’, is het namelijk niet zo gek dat je buiten deze culturele groep geen geschikte kandidaaat kunt vinden.

De uitdaging bij #1 is daarmee: hoeveel diversiteit kun je aan? Durf jij de uitdaging aan om met veel verschillen om te gaan? Om jouw mogelijke ongemak daarin toe te laten? Om jezelf te laten verrassen door nieuwe invalshoeken. Wanneer je niet bereid bent om naar je eigen routines en blinde vlekken te kijken, is het veiliger om mensen op te zoeken zoals jij.

#1 Don’t clone betekent dat je mensen de ruimte geeft zichzelf te zijn, uiteraard wel gekoppeld aan het doel en de taak van een team of organisatie. ‘Pas je aan en blijf jezelf’ is de inclusie paradox die je daarbij tegen zult komen.

Wanneer je #1 aandurft, dan ben je klaar voor #2. Volgende week meer.

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van de boeken ‘Normaal is anders!’ (in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’) en Wow! Wat een verschil.

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van de boeken ‘Normaal is anders!’ (in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’) en Wow! Wat een verschil.

Jitske Kramer & Myrna Lewis

Na een intensieve periode van intervisie, booth camp en supervisie, mag ik nu officieel zeggen: Ik ben gecertificeerd Deep Democracy Trainer in de Lewis methode! Net als de 25 andere gecertifeerde trainers in de wereld, kan en mag ik nu de Basis Training verzorgen en groepen op deep democracy wijze faciliteren in hun besluitvormingsprocessen.

Wat is Deep Democracy? Deep Democracy biedt een nieuwe kijk op besluitvorming en groepsdynamiek. De methodiek die ik gebruik is in de jaren negentig door Myrna Lewis ontwikkeld in het bedrijfsleven van Zuid-Afrika en wordt sindsdien succesvol toegepast als krachtig instrument voor besluitvorming en conflictresolutie binnen groepen met een uiteenlopende diversiteit. Teams die volgens deze methodiek overleggen, winnen aan effectiviteit.

Het is een uiterst praktische facilitatie methode, die handvatten biedt voor inclusieve besluitvorming. Dat wil zeggen: besluitvorming met aandacht en waardering voor andere opvattingen. Zonder te polderen en zonder conflicten weg te poetsen. Tegenstellingen en botsende meningen worden op respectvolle wijze met elkaar onderzocht. In dialoog en in discussie.

Het is ‘democratisch’ omdat het benadrukt dat elke invalshoek er toe doet en dat de kwaliteit van besluiten het grootste is wanneer zowel de meerderheids als de minderheids stem gewaardeerd wordt. Het is ‘deep’ omdat het verder gaat dan vele traditionele facilitatie methodieken. Naast het exploreren van de verschillende ideeen en meningen, geeft Deep Democracy aandacht en ruimte aan de onderstroom in groepen. In de onderstroom, vol emoties, waarden en overtuigingen, zit immers de werkelijke potentie van een groep. Niet geadresseerd kan deze zorgen voor onveiligheid, blokkades en sabotage van veranderingen en besluiten. Wel geadresseerd verdiept deze de onderlinge relaties en verhoogt het de effectiviteit en inhoudelijke kwaliteit van de besluiten.

De principes van de Lewis Methode van Deep Democracy zijn gebaseerd op Process Oriented Psychology, ontwikkeld door Arnold Mindell. Meer informatie over hoe de Lewis methode op verschillende plekken in de wereld wordt gebruikt: www.deep-democracy.net

Basis Training Deep Democracy. Ja, ik wil graag meer informatie, nieuwe data en / of mij aanmelden.

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van de boeken ‘Normaal is anders!’ (in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’) en Wow! Wat een verschil.

Met dank aan Antoine Engelen voor deze youtube-tip!

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van de boeken ‘Normaal is anders!’ (in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’) en Wow! Wat een verschil.

“Would you make the same decisions in a foreign language as you would in your native tongue?” (April 18 Psychological Science study).

“It may be intuitive that people would make the same choices regardless of the language they are using, or that the difficulty of using a foreign language would make decisions less systematic. We discovered, however, that the opposite is true: Using a foreign language reduces decision-making biases,” wrote Keysar’s team.

Een serie experimenten onder meer dan 300 mensen uit de US en Korea laat zien dat denken in een tweede taal diepgewortelde en misleidende beelden over risico’s en opbrengsten reduceren. Voor een beschrijving van dit onderzoek verwijs ik graag naar een blog van Brandon Keim.

De conclusie van de onderzoekers is, dat een andere taal een nuttige cognitieve afstand geeft aan automatische denkprocessen, waarbij onze analytische kant gestimuleerd wordt en onze irrationale, emotionele kant verminderd.

“Given that more and more people use a foreign language on a daily basis, our discovery could have far-reaching implications,” they wrote, suggesting that people who speak a second language might use it when considering financial decisions. “Over a long time horizon, this might very well be beneficial.”

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van de boeken ‘Normaal is anders!’ (in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’) en Wow! Wat een verschil.

Afgelopen dinsdag heb ik dit 100 pagina’s tellende boekje, dat met beelden en weinig woorden de lezer uitdaagt meer te maken van het verschil, gepresenteerd. En nu dus voor € 7,75 voor iedereen beschikbaar: ja, die wil ik graag hebben!

Een heerlijk ideeenboekje om je te laten inspireren, gesprekken in gang te zetten, world cafe’s mee te houden, trainingen mee te geven.

Informatie over: Wow! Wat een verschil.

Dit is een veelzijdig boek vol inspiratie over verschillen. Met ingrediënten om de creatieve spanning tussen tegenstellingen te hanteren. Praktische theorieën uitgelegd in maximaal 175 woorden.

Diversiteit gaat over verschillen en overeenkomsten. Over het inzetten van ieders uniekheid. Over kijken vanuit een opvallend perspectief. Zonder automatische piloot. Nieuwsgierigheid. Lef om van de gebaande paden af te wijken. Een kwestie van mentaliteit. Het gewone uitdagen. Vragen stellen. Elke dag. Openstellen. Exploreren. Creëren.

Om het veilig te maken om anders te mogen en kunnen zijn. Om te genieten van elkaars verschillen. En deze te benutten. Inclusiviteit. En/en.

ISBN: 978-90-814494-0-3

Omslag en illustraties: ontwerpburo suggestie & illusie

Op de een of andere manier ligt het bespreekbaar maken van culturele verschillen vaak gevoelig. Ik ben daarom op zoek gegaan naar een oordeelvrije taal die we allemaal begrijpen. En kwam uit bij de meest universele taal die ik ken: muziek. Of preciezer: de taal van beats en ritme. Het is een taal die verbindt en die we allemaal spreken. De taal van ritme vind je op alle plekken op de wereld terug: overal zijn dansende, zingende en klappende mensen. En ook als we geen muziek maken, zie je de taal van ritme terug in onze manier van bewegen en communiceren. Iedere organisatie heeft zijn eigen ritme. Elke afdeling. Elk mens. Om te kunnen functioneren stemmen we ons af op onze omgeving. We moeten wel, het is een belangrijke levensbehoefte. Wanneer het niet lukt om te synchroniseren met onze omgeving, krijgen we gevoelens van onbehagen en stress. Ritme is een natuurlijk proces dat mensen bindt. In de samenwerking met mensen die een ander (cultureel) ritme volgen, gaat deze afstemming echter niet altijd vanzelf.

Wanneer een groep volledig met elkaar ‘in sync’ is, op elkaar afgestemd is, lijkt het alsof activiteiten vanzelf gaan. Alsof de groep één organisme is geworden, met één hartslag. In een intercultureel team is het best een uitdaging om dit niveau van afstemming te bereiken, omdat de groepsleden vaak spreken en werken volgens verschillende (culturele) ritmes zonder dat zij zich hier bewust van zijn. Door culturele verschillen te benaderen vanuit de taal van muziek, kan er ontzettend veel positieve energie loskomen.

Inzicht in culturele ritme werelden geeft een nieuwe dimensie aan de bekende uitdrukking C’est le ton qui fait la musique.

Dit blog verscheen eerder als blog voor Bierens Incasso Advocaten.

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van het boek ‘Normaal is anders!’, in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’.

Een voorbeeld. Het succes van het komende Paasweekend hangt voor een belangrijk deel af van: Het Weer. Het Weer zal bepalen wat we gaan doen. Wordt het binnen of buiten? Meubelboulevard of bos? Helaas kunnen we dit weer niet beinvloeden door heldere doelen te stellen. Gelukkig hebben we wel ‘het weerbericht’ om in onze behoeft aan controle op de toekomst te voldoen. Het weerbericht geeft houvast om een planning te maken, alsof we toch een beetje controle hebben over iets dat volledig buiten onze invloedsfeer ligt. Zodat we niet voor verrassingen komen te staan. Het weerbericht in de volkskrant van vanochtend gaf wel zeer gedetailleerde informatie over tweede paasdag…

…. hoe laat dat passeert is nu nog niet zeker.… deze zin verraadt een grote behoefte aan controle op de toekomst. Laten we hier eens naar kijken vanuit verschillende culturele perspectieven. Je kunt grofweg drie verschillende culturele oriëntaties onderscheiden in hoe mensen hun invloed en controle op het behalen van doelen en het hebben van succes ervaren (deze indeling werd gedefinieerd door Edward Hall, Kluckhohn en Strodtbeck en verder uitgewerkt en aangevuld met de religieuze connotaties in Doing Business Internationally, van Walker, Walker en Smith (2003))

Ten eerste is er de visie dat je zelf grote controle over je omgeving hebt, dit wordt wel ‘internal locus of control‘ genoemd. Als je duidelijke doelen stelt en vervolgens met de juiste middelen en vaardigheden aan de slag gaat, zul je met de nodige volharding je doelen halen. Succes kun je afdwingen, maar daarvoor is precieze planning en een proactieve houding essentieel. Vanuit dit perspectief wordt de missie van een team vaak ambitieus geformuleerd. Het is een levenshouding die in veel lineair actieve culturen te vinden is, gevoed door denkbeelden uit het protestantisme, calvinisme en het joodse geloof. Zoals benadrukt in het boek ‘The Secret’, waarbij het idee is dat wanneer je ergens echt in geloofd en hier al je aandacht opzet, het werkelijkheid zal worden.

Ten tweede is er de visie dat niet jij controle hebt op de omgeving, maar de omgeving over jou, ‘external locus of control‘. Je krijgt wat het leven je biedt. De externe krachten, zoals tijd, natuur en God, zijn groter dan jouw individuele acties. Een strikte en gedetailleerde planning wordt als weinig praktisch ervaren. De Islam, het Hindoeïsme en het Katholicisme benadrukken deze zienswijze in verschillende mate, wat in de Arabische wereld veelvuldig te merken valt in de uitspraak ‘insh’allah’ – als god het wil.

Tot slot is er de derde visie op succes, die uitgaat van harmonie en in veel reactieve culturen is te vinden. Mensen zijn onlosmakelijk verbonden met de natuur en hun sociale omgeving. Om succesvol te zijn is het belangrijk harmonieuze relaties te onderhouden. Ambitieuze doelen worden gesteld, maar met een flexibele planning om aanpassingen aan veranderende omstandigheden mogelijk te maken. Geloofsystemen als het Boeddhisme, Confucianisme en Taoïsme benadrukken de harmonie visie.

Er zijn dus verschillende manier om succes te behalen. Ieder van ons heeft gedurende zijn of haar leven voorbeelden gezien en adviezen gekregen vanuit deze drie oriëntaties. En deze basishouding neem je ook mee in je werk, in teamwerk. Het beïnvloedt hoe je omgaat met doelen, deadlines en planningen. In ieder geval: veel success!

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van het boek ‘Normaal is anders!’, in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’.

“Een sfeer en werkwijze waarbij alle aanwezige talenten worden gezien en benut, waar verschillende ideeën worden gehoord en waar niemand op basis van zijn of haar ‘andersheid’ impliciet of expliciet wordt buitengesloten. Gemeenschappelijkheid wordt gecreëerd door individuele- en groepsverschillen en overeenkomsten zichtbaar te maken. Inclusiviteit door exclusiviteit te bevorderen.

Uitdaging: Procedures en omgangsvormen creëren waarbij verschillen er mogen zijn en tegelijkertijd sturen op eenheid. Een creatieve basishouding stimuleren, flexibel omgaan met tegenstellingen. Vraagtekens zetten bij de status quo. Met de taken en doelen voortdurend in het vizier.”

Het volgende filmpje met een fragment uit de Amerikaanse The Office serie laat zien hoe het niet moet. Wel weer goed bruikbaar om een discussie over stereotypen te starten!

Jitske Kramer is Corporate Anthropologist en zet zich in om de dynamiek van het verschil in organisaties beter te benutten. Zij is auteur van het boek ‘Normaal is anders!’, in de Engelse vertaling ‘Managing Cultural Dynamics’.