Iedereen, waar ook ter wereld, heeft emoties. En hoewel onze emoties hetzelfde kunnen zijn, hebben we vanuit verschillende culturele achtergronden hele andere normen geleerd over hoe we onze emoties moeten uiten. Heel expressief (zuidelijk europa, afrika, latijns amerika) of heel instrumenteel (noord west Europa, en nog veel meer in Aziƫ).
Bovendien worden sommige emoties wel en andere niet gewaardeerd. Welke, dat hangt af van de culturele context. In Nederland is het prima om heel expressief je ongenoegen en frustratie te uiten, terwijl ‘trots’ niet iets is dat je aan de hele wereld mag laten zien.
Onderstaand krantenartikeluit de Volkskrant van enkele jaren gelden laat zien hoe ze in Cambodja tegen het tonen van vreugde door Monniken kijken.




